ആന്തരിക സത്യ നിഷേധം
ഒരു ദിവസം എത്ര പ്രാവശ്യം ബാഹ്യമായ കാര്യങ്ങളില് ഞാന് വ്യാപ്ര്തനാകുന്നുവോ, അത്രയും തവണ, അത്രയും സമയം, എന്റെ ആന്തരിക സത്യത്തെ ഞാന് നിഷേധിയ്ക്കുന്നു. ജാഗ്രത്തായി വര്ത്തിയ്ക്കേണ്ടുന്ന അന്ത:രിന്ദ്രിയം, അതിനെ ബാഹ്യപ്രചോദനത്താല് മറച്ച്, കണ്ടതിനേയും കേട്ടതിനേയും എതിരെ പ്രതികരിയ്ക്കുന്നു. ഓരോ പ്രതികരണത്തിനും വേണ്ടി ഞാന് എന്റെ സ്വാഭാവികതയെ നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നു. പ്രതികരിയ്ക്കുമ്പോള്, ഏതൊരു ആശയത്തിനോടാണോ പ്രതികരിയ്ക്കുന്നത്, ആ ആശയം ഞാന്തന്നെയായി മാറുന്നു. അങ്ങിനെ മാറുമ്പോള് മാത്രമേ പ്രതികരിയ്ക്കാനും പറ്റു. അപ്പോഴെല്ലാം, എന്റെ അന്തസ്ഥിത ചൈതന്യത്തെ ഞാന് നിഷേധിയ്ക്കുന്നു.
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ