അല്പം ചില ആത്മീയ ചിന്തകള്. ഓരോന്നും വായിക്കുക, മനനം ചെയ്യുക.
2013 ഒക്ടോബർ 15, ചൊവ്വാഴ്ച
ആഗ്രഹം ഉണ്ടായിക്കഴിഞ്ഞ്
ഒരു ആഗ്രഹം ഉണ്ടായിക്കഴിഞ്ഞ് അത് നേടാനായി, അത് നിറവേറ്റാനായി, കര്മ്മങ്ങളില് ഏര്പ്പെടുന്നു. ആഗ്രഹം ഉണ്ടാകുന്നതിനു മുമ്പ് ഞാന് സുഖാവസ്ഥയിലായിരുന്നു. ആഗ്രഹം ഉണ്ടായതോടെ സുഖം ഇല്ലാതായി, അശാന്തിയായി. ആ അശാന്തിയില് നിന്നുകൊണ്ടാണ് ആ ആഗ്രഹത്തെ നിറവേറ്റാനുള്ള കര്മ്മങ്ങള് ചെയ്യുന്നത്. ഒരു ദിവസമോ ഒരു മാസമോ വര്ഷമോ വര്ഷങ്ങളോ എടുത്ത് ആ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റുന്നു. അത് നിറവേറ്റിയതിനു ശേഷം കിട്ടുന്നത് സുഖം. ഉടന് വേറൊരു ആഗ്രഹം നാമ്പിടുന്നു. അതിനായി പ്രവര്ത്തിയ്ക്കാന് തുടങ്ങുന്നു. അതും നിറവേറ്റിയതിനു ശേഷം കിട്ടിയത് സുഖംതന്നെ. ആ ആഗ്രഹം ജനിക്കുന്നതിനുമുമ്പുതന്നെ ഞാന് ശാന്തിയിലായിരുന്നു. ആ ശാന്തിയെ നിലനിര്ത്തുകയാണ് ചെയ്യേണ്ടത്. ആഗ്രഹപൂര്ത്തീകരണത്തിന് കര്മ്മങ്ങള് ചെയ്ത് വീണ്ടും ശാന്തിതന്നെയാണ് ലഭിക്കുന്നതെങ്കില്, ആ കര്മ്മങ്ങള് ചെയ്യാന് തുടങ്ങുന്നതിനു മുമ്പുള്ള ശാന്തിയില്ത്തന്നെ നില്ക്കണമായിരുന്നില്ലെ. എന്തിനീ കര്മ്മകലാപങ്ങളെല്ലാം. ഇത് ജ്ഞാനിയുടെ തലം. അല്ലാത്തത് അജ്ഞാനിയുടെ തലം.
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ