ശബ്ദവും രൂപവും
സമഷ്ടിവ്യാപിയായ അരൂപിയായ ഈശ്വരന് ഓം എന്ന ശബ്ദ ശ്രവണത്താല് വ്യഷ്ടിയില് ഓംകാരരൂപത്തില് പ്രകടമാകുന്നു. ഓം എന്ന് ഉച്ചരിയ്ക്കുമ്പോള്, ദേവനാഗരി ഭാഷയില് ഓം (ऒं) എന്ന് എഴുതുന്ന രൂപത്തില് അണ്ണാക്കില് ചെറുനാവ് നില്ക്കുന്നിടത്ത്, ആ രൂപം പ്രകടമാകുന്നു. എല്ലാം ശബ്ദങ്ങള്ക്കും, ശബ്ദത്തിന്റെയും മനസ്സിന്റെയും സംയോഗത്താല്, ശബ്ദത്താല് സര്ജ്ജിതമാകുന്ന സകല രൂപങ്ങള്ക്കും അധിഷ്ഠാനം ഓംകാരമായതുകൊണ്ട്, വ്യക്തി ആ ഓംകാരരൂപത്തിനു പുറമെ, അതിന് പല രൂപങ്ങളും നല്കുന്നു. അരൂപതയില് നിന്ന് സ്വരൂപതയിലേയ്ക്ക് വരുന്നു. സ്വരൂപത കൈവരുന്നതോടെ അതിന് സ്പര്ശനഗുണം സര്ജ്ജിക്കപ്പെടുന്നു. രൂപഭാവം വരുന്നതോടെ അത് ഗുണാധീനമാകുന്നു, ഗുണങ്ങള് ഉള്ളതായി തീരുന്നു. ഗുണങ്ങളെ മൂന്നായി തിരിയ്ക്കുന്നു. സത്വം, രജസ്സ്, തമസ്സ്. ഈ മൂന്നു ഗുണങ്ങളും അതില് നിഹിതമായി തീരുന്നു. ഈ ഗുണങ്ങളാല് നിഹിതമായ സകലതും ഗന്ധങ്ങള് ഉള്ക്കൊള്ളുന്നവയാകുന്നു. അതോടെ അത് ഭൂതങ്ങളാ യി തീരുന്നു. പഞ്ചഭൂതങ്ങള്. അപ്പോള് സ്ര്ഷ്ടിയായി. ശബ്ദത്തിന് രൂപം നല്കുന്നത് ശബ്ദത്തിലടങ്ങിയിട്ടുള്ള തന്മാത്രകളാണ്, നഗ്നനേത്രങ്ങള്ക്ക് അതീതമാണ് ശബ്ദതന്മാത്രകള്. ഈ തന്മാത്രകളുടെ സാന്ദ്രീകരണത്താല് രൂപം തെളിയുന്നു. ശബ്ദം, അത് ഉച്ചരിയ്ക്കുന്നതോടെ അസ്തമിയ്ക്കുന്നില്ല, അതില്നിന്ന് രൂപവും, രൂപത്തില്നിന്ന് രസവും, രസത്തില്നിന്ന് ഗന്ധവും ഉരുത്തിരിയുന്നു. ഏതൊരു ശബ്ദവും സ്വന്തം നാവില്നിന്ന് പുറപ്പെടുന്നതിനുമുമ്പ് ചിന്തിയ്ക്കുക. ഒരൊറ്റ വാക്ക് മതി, ഒരാളുടെ വിനാശത്തിന്, ഒരൊറ്റ വാക്കുമതി, ഒരാളെ പുന: ജീവിതത്തിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുവരാന്.
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ