2013 ഒക്‌ടോബർ 14, തിങ്കളാഴ്‌ച

ജ്ഞേയം യത്തത്‍ പ്രക്ഷ്യാമി യദ്‍യ് ജ്ഞാത്വാ അമ്ര്‌തമശ്‍നുതേ

അറിയപ്പെടേണ്ടത്‍ ഏതാണ്‌ എന്ന്‍ ചോദിച്ചാല്‍ ഒന്നേ പറയാനുള്ളു. യാതൊന്നിനെ അറിഞ്ഞാലാണോ മരണമില്ലാത്ത നിലയെ പ്രാപിക്കുന്നത്‍, അതിനെ മാത്രമേ അറിയാനുള്ളു. അതിനെയാണ്‌  പരാവിദ്യ എന്ന്‍ പറയുന്നത്‍. പരമമായ അറിവ്‌ എന്നര്‍ത്ഥം. അങ്ങിനെയാണെങ്കില്‍ ആ യാതൊന്ന്‍ ഏതാണ്‌. 

ക്ഷേത്രജ്ഞം ചാപിമാം വിദ്ധി സര്‍വ്വക്ഷേത്രേഷു ഭാരത
ക്ഷേത്രക്ഷേത്രജ്ഞയോര്‍ജ്ഞാനം യത്തല്‍ജ്ഞാനം മതം മമ 

എല്ലാ ശരീരങ്ങളിലും ഞാന്‍ ഞാന്‍ എന്ന്‍ സദാ സ്ഫുരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആ തത്ത്വമാണ്‌  ക്ഷേത്രജ്ഞനെന്ന്‍പറയുന്ന അറിയേണ്ട്ന്ന ആ മഹത്‍തത്ത്വം.  ആ ക്ഷേത്രജ്ഞനെകുറിച്ചുള്ള അറിവാണ്‌ ജ്ഞാനം. അതല്ലാത്തതെല്ലാം അറിവില്ലായ്മ അഥവാ അജ്ഞാനം.  യദക്ഷരമതിഗമ്യതേ  - അക്ഷരമായിട്ടുള്ളത്‍, ക്ഷരമില്ലാത്തത്‌, നശിയ്ക്കാത്തതും എല്ലാത്തിനുമുപരിയായി നിലനില്‍ക്കുന്നതും അവിനാശിയുമായത്‍ എന്തൊന്നാണോ അതുതന്നെ. അതിനെ അറിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ അറിയേണ്ടതായി ഒന്നുമില്ല.

ക്ഷേത്രത്തിലിരിക്കുന്ന ആ ശക്തിവിശേഷമാണ്‌ ഞാന്‍. ശുദ്ദബുദ്ധമുക്തിസ്വരൂപമായിരിക്കുന്ന  ആത്മാവാണ്‌ എന്റെ ക്ഷേത്രത്തില്‍, എന്റെ ശരീരത്തില്‍ ആവാസം ചെയ്യുന്നത്‍. അത്‍ നിത്യചൈതന്യയുക്തമാണ്‌. പരമാത്മാംശമായ ആ ശക്തിവിശേഷം സച്ചിതാനന്ദഘനമാണ്‌. യാതൊരു മാലിന്യങ്ങളും അതിനെ ഏല്‍ക്കുന്നില്ല.  ജഡാത്മികയായ പ്രക്ര്‌തിയ്ക്ക്‍ ചലനാത്മകത, സ്പന്ദാത്മകതയെ പ്രദാനം ചെയ്യുന്നത്‍ ആ ക്ഷേത്രജ്ഞന്റെ സന്നിധികൊണ്ടാണ്‌. 

അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല: